Het is geen romantisch Pinterest-plaatje (maar wel de moeite waard)
Een eigen horecazaak hebben klinkt voor veel mensen als een droom. En eerlijk? Het is bijzonder om je eigen concept tot leven te zien komen, gasten blij te maken en iets op te bouwen dat echt van jou is.
Maar combineer dat met het moederschap… en je bevindt je in een wervelwind waar structuur, schuldgevoel, gemiste slaap én diepe voldoening elkaar afwisselen als een shiftschema op zaterdagavond.
In deze blog neem ik je mee in mijn eigen realiteit. Geen mooipraterij. Gewoon eerlijk: hoe het echt is om horecaondernemer én moeder te zijn.
???? Horeca houdt geen rekening met bedtijd
Een horecazaak draait door als anderen vrij zijn.
’s Avonds. In het weekend. Tijdens feestdagen.
En als moeder betekent dat:
- Dat je kind naar bed gaat terwijl jij nét op je werkdag begint
- Dat je je eigen verjaardag soms overslaat omdat de zaak vol zit
- Dat je partner (of au pair) vaak alleen aan tafel zit met de kinderen
Ik heb meer dan eens met tranen in m’n ogen naar foto’s gekeken van een gezinsmoment dat ik miste. Omdat ik bezig was met reserveringen, klachten, roosters of leveranciers die net niet kwamen opdagen.
???? Continu schakelen tussen rollen
De ene minuut ben je gastvrouw met een glimlach.
De volgende minuut bel je een zieke medewerker na.
En even later moet je je kind uitleggen waarom je wéér niet thuis eet.
Het constante schakelen is slopend.
Zeker als je, zoals ik, ook nog een online business runt en een lijf hebt dat niet altijd meewerkt (Hashimoto, hallo).
Daarom ben ik gaan plannen als een pro. Niet uit hobby, maar uit noodzaak.
???? Wat mij helpt (anders dan een extra espresso)
Als horeca én moederschap botsen, helpt het om:
- Een vast moment te hebben voor gezinsplanning
Bij ons is dat de zondagavond. In 10 minuten nemen Guido en ik de week door. Wie werkt wanneer, wie brengt de kinderen, wat eten we wanneer. - Te werken met vaste rustmomenten
Maandag = geen horeca. Dus die dag is sacred. Niet om op te ruimen, maar om écht op te laden. En als dat betekent dat ik die dag om 11:00 een serie kijk in m’n pyjama? Dan is dat precies wat nodig is. - Mijn verantwoordelijkheden slim te verdelen
Ik hoef niet alles zelf te doen. Dankzij mijn au pair, een fijn team en duidelijke afspraken, kan ik loslaten. En geloof me: dat was een proces. - Grenzen te stellen – ook aan klanten
“Nee, we nemen geen extra reserveringen aan.”
“Ja, we zijn gesloten.”
Grenzen beschermen niet alleen mijn energie, maar ook mijn gezin.
???? De mooie kanten die je niet wil missen
Tussen de hectiek door is er ook trots.
Als mijn kind door het restaurant loopt en zegt: “Dit is van mama.”
Als ik een vaste gast herken die speciaal voor onze sfeer komt.
Als ik m’n team zie groeien, ook al zie ik ze soms vaker dan mijn partner.
Het is geen makkelijke weg. Maar het is een bewuste keuze. En ik heb geleerd: je kunt je eigen vorm van balans creëren, zelfs in een branche die 24/7 doorraast.
???? Tot slot
Een horecazaak combineren met moederschap is geen Pinterest-droom.
Het is buffelen. Vallen en opstaan. Doorwerken terwijl je lijf rust wil. Schuldgevoel én trots voelen in dezelfde ademhaling. Maar als je systemen bouwt die voor je werken, hulp durft te vragen, en leert wanneer nee ook een complete zin is…
Dan ontstaat er ruimte. Niet voor perfectie, maar voor een leven dat klopt voor jou.
